Przygotowanie komputerów.

Punktem wyjścia był istniejący obraz WinPE i potrzeba uporządkowania etapu przygotowania komputerów. Rozwinąłem dodatkową warstwę, która działa przed zachowanym procesem instalacji. Rozpoznaje urządzenie, sprawdza wymagane możliwości i prowadzi kolejne kroki. Celem było ograniczenie ręcznego powtarzania konfiguracji przy jednoczesnym zachowaniu informacji, co zostało wykonane na konkretnym komputerze.

Dla Dell przygotowałem obsługę przez Dell Command Configure, a dla HP przez interfejs BIOS WMI. Automat dopasowuje obsługiwane ustawienie magazynu do firmware i konfiguruje tryb AHCI oraz hasło administracyjne BIOS. Warstwa producenta jest oddzielona od wspólnej logiki przebiegu. Pozwala to rozwijać obsługę modeli bez kopiowania całego procesu i bez przypisywania własnemu kodowi autorstwa narzędzi producenta.

Zbudowałem maszynę stanów, która zachowuje etap na pendrivie. Po przyjęciu zmian komputer może wykonać jeden restart i wrócić do tego samego środowiska przez jednorazowe ustawienie UEFI. Drugie uruchomienie odczytuje wynik konfiguracji, stan hasła i dostępność dysku. Dopiero potwierdzony przebieg przechodzi do instalatora. Nie wystarcza sama odpowiedź narzędzia, że polecenie zostało przyjęte.

Automat zapisuje wynik dla konkretnej tożsamości komputera, wraz z modelem, wersją BIOS, wersją reguł i liczbą prób. Kolejne uruchomienie może skorzystać ze skróconej ścieżki tylko wtedy, gdy zapis nadal odpowiada temu urządzeniu i jego konfiguracji. Nowa wersja BIOS lub reguł wymusza ponowne sprawdzenie. Przygotowałem również zgodność ze starszym oznaczeniem zakończonego przebiegu.

Przygotowałem maskowane podanie hasła i przekazanie go w pamięci do właściwej warstwy konfiguracji. Rejestr urządzeń zapisuje status czynności, a nie sekret. Rozdzieliłem diagnostykę od danych używanych do wykonania operacji. Błąd kończy kontrolowany przebieg bez automatycznego zapętlania kolejnych prób, dzięki czemu wynik pozostaje czytelny dla osoby przygotowującej komputer.

Praca obejmowała skrypty producentów, logikę wznowienia, pomocnicze narzędzia UEFI oraz budowę i weryfikację osobnego obrazu WIM. Zachowałem istniejący łańcuch instalatora. Przygotowałem też procedurę sprawdzenia konfiguracji, restartu i dalszego uruchomienia na konkretnym modelu. Walidacja obrazu oraz próba na fizycznym komputerze są kolejnymi etapami tego samego procesu.