Rejestr sprzętu i nośników.

Rejestr musi zachować informację o nośniku, urządzeniu, zgłoszeniu, odbiorze i dalszym przekazaniu. Rozwijałem model danych, który łączy te etapy z protokołem i historią. Zamiast dopisywać informacje w kilku niezależnych miejscach, operator może pracować na powiązanym zapisie. Ważne było również zachowanie starszych danych przy kolejnych zmianach formularzy i widoków.

Porządkowałem kolumny listy operacyjnej, łącząc markę, model i numer seryjny w czytelny opis. Szczegóły rekordu zachowują pełen zakres informacji, w tym szyfrowanie, kopertę, zgłoszenie i daty kolejnych czynności. Poprawiałem duplikujące się pola oraz zgodność formularza, listy i eksportu. Dzięki temu prostszy widok nie oznacza utraty informacji potrzebnej później do dokumentacji.

Rozwijałem formularz protokołu oraz jego powiązanie z danymi nośnika i komputera. Data, czas, podpis, kontakt, cel przekazania i miejsce archiwizacji zachowują swoje znaczenie w szczegółach oraz wydruku. Sprawdzałem kompletność pól i sposób renderowania wprowadzonych treści. Dokument ma opisywać tę samą operację, którą zapisano w systemie, bez ręcznego odtwarzania jej z kilku źródeł.

Przeniosłem ważne reguły zapisu do funkcji serwerowych. Nadawanie kolejnego numeru korzysta z transakcji i licznika przypisanego do lokalizacji; system kontroluje też konflikt z istniejącym rekordem. Porządkowałem obsługę jednoczesnych zapisów i świadomej edycji. To istotna część pracy nad aplikacją używaną przez więcej niż jedną osobę: poprawny formularz nie wystarcza, jeśli dwa zgłoszenia mogą nadpisać tę samą pozycję.

Zbudowałem synchronizację informacji między rejestrem nośników a rejestrem pozostawionych komputerów. Dopasowanie wykorzystuje identyfikatory urządzenia i właściwą lokalizację. Powiązany komputer otrzymuje informację o wyjętym dysku, jego pozycji oraz odpowiednim statusie. Dzięki temu zmiana w jednym procesie może aktualizować drugi, a operator nie musi powtarzać tej samej czynności w dwóch widokach.

Rozwijałem obsługę kont, ról i dostępu do lokalizacji w Firebase. Funkcje sprawdzają tożsamość oraz zakres uprawnień osoby wykonującej operację. Istotne zmiany pozostawiają zapis audytowy. Praca obejmowała także reguły Firestore i porządkowanie zgodności kont z profilami. Uprawnienie do przycisku w interfejsie musi odpowiadać temu, na co rzeczywiście pozwala zapis danych.

Przygotowałem oddzielne środowisko sprawdzania zmian oraz kontrole zgodności modelu danych. Panel jakości wykrywa brakujące pola, powtórzoną numerację i rozbieżności między kontami a profilami. Rozwijałem też testy wydruku i funkcji serwerowych. Pozwala to sprawdzać kolejne poprawki wraz z istniejącymi rekordami, zamiast oceniać aplikację wyłącznie na świeżym, pustym formularzu.