OUTSIDE.

Punktem wyjścia było pytanie o system, który zachowuje własną historię i rozwija się wraz z doświadczeniem. Zaprojektowałem oddzielne warstwy organizmu, trwałego zapisu, dostawców informacji, nadzorcy i obserwatora. Uruchomienie programu i narodziny nowej tożsamości są różnymi operacjami. Dzięki temu kolejna wersja kodu może rozwijać istniejący system bez udawania, że jego wcześniejsze życie zaczęło się od nowa.

Zbudowałem zapis w SQLite, wersjonowanie struktury danych, kopie oraz historię zmian. Tożsamość narodzin pozostaje oddzielona od aktualnej wersji programu. System zapisuje przebieg czasu i potwierdzenia swojej aktywności; po przerwaniu pracy zachowuje informację o niepewności, zamiast dopisywać przeżycia z okresu, którego nie obserwował. Oddzieliłem też stan rzeczywistego świata od środowisk eksperymentalnych, aby próba nowego mechanizmu nie zmieniała jego historii.

Rozwijałem warstwę, która łączy obserwacje z przewidywaniami i porównuje oczekiwany wynik z nowym doświadczeniem. Ważna jest tu nie tylko treść informacji, ale również jej źródło, świeżość i wiarygodność. Sprzeczność daje powód do przeglądu przekonania. Wypowiedź modelu językowego zachowuje własne pochodzenie i nie staje się automatycznie dowodem dotyczącym świata. Ten podział pozwala badać, skąd system coś wie i kiedy powinien zmienić zdanie.

Opracowałem mechanizmy homeostazy, wyprowadzania potrzeb, wyboru działań i habituacji. Stan systemu, dostępne możliwości oraz wcześniejsze wyniki wpływają na ocenę kolejnego kroku. Powtarzający się sygnał może tracić znaczenie dla uwagi, a nowa informacja ponownie je zyskać. Praca obejmuje również model własnych możliwości i ślad decyzji. Pozwala to sprawdzić, jaki problem system próbował rozwiązać i czy miał ku temu odpowiednie narzędzie.

Przygotowałem obserwatora, który pokazuje utrwalone zdarzenia i stan badawczy przez interfejs służący do odczytu. Podgląd ma wyjaśniać przebieg systemu, a nie sterować jego zachowaniem. Oddzieliłem również zapis faktów od interpretacji. Dzięki temu mogę wrócić do źródeł, zobaczyć zmianę w czasie i badać mechanizmy bez podmieniania rzeczywistych doświadczeń na efektowną opowieść.

Rozbudowa obejmuje moduły pytań badawczych, oceny dowodów, przeglądu doświadczeń i projektowania możliwych ulepszeń. Dla nowych zdolności przygotowałem kontrakty, trwały zapis i scenariusze testowe. Kolejne etapy sprawdzam w odseparowanym środowisku. Sama obecność modułu nie oznacza jeszcze jego uruchomienia w działającym świecie; rozwój badawczy obejmuje zarówno gotowe mechanizmy, jak i przygotowywane eksperymenty.

OUTSIDE jest moim własnym projektem i źródłem wypracowanych przeze mnie algorytmów. W Reachy rozwijam wybrane mechanizmy pamięci, uwagi, homeostazy, oceny dowodów i uczenia, łącząc je z rozmową oraz relacjami. Te projekty mają osobne konteksty i historie. Wspólny dorobek pozwala przenosić sprawdzone rozwiązania i zadawać nowe pytania, bez sprowadzania całej pracy do jednego interfejsu rozmowy.