Civilization Zero.

Każde urządzenie uruchamia własny silnik cywilizacji i zachowuje własny stan. Jeden z węzłów udostępnia dodatkowo lokalną stronę z publicznymi informacjami, ale nie staje się przez to sterującym centrum. Wiedza o sąsiadach pochodzi z odebranych wiadomości. Zbudowałem wspólne źródła oprogramowania dla wszystkich węzłów oraz oddzieliłem tożsamość świata od profilu, którym kompiluje się jego firmware.

Model obejmuje indywidualnych mieszkańców, gospodarstwa domowe, pracę, własność, pamięć i przekonania. Relacje społeczne i instytucje wynikają z działań oraz potrzeb tych agentów. Rozwijałem reguły lokalnych decyzji i ich konsekwencje dla całego świata. Nazwanie przez obserwatora większego zjawiska nie powinno sterować mieszkańcami. To pozwala badać przebieg symulacji bez wpisywania z góry oczekiwanego scenariusza.

Przygotowałem komunikację przez ESP-NOW, z kontrolą poprawności pakietów, potwierdzeniami, ponawianiem i rozpoznawaniem duplikatów. Wymiana wymagająca uzgodnienia przechodzi przez osobne etapy przygotowania, akceptacji, zatwierdzenia i potwierdzenia wyniku. Sprawdzałem scenariusze utraty wiadomości, zmiany ich kolejności i restartu uczestnika. Ważne było, aby spóźniony albo powtórzony pakiet nie oznaczał wykonania tej samej operacji po raz kolejny.

Rozwijałem zapis stanu i dziennika na urządzeniu oraz odzyskiwanie tożsamości po ponownym uruchomieniu. Zatrzymanie jednego węzła dotyczy jego własnego czasu; pozostałe nie muszą rozpoczynać świata od nowa. Praca obejmowała także odzyskiwanie po wcześniejszych problemach i zachowanie istniejących historii. Zmiana oprogramowania, odtworzenie zapisu i utworzenie nowej cywilizacji pozostają odrębnymi czynnościami.

Oddzieliłem logikę C++ od warstwy sprzętowej, dzięki czemu ten sam model można badać na komputerze i przygotować dla ESP32. Symulator pozwala zmieniać warunki sieci, odłączać węzły i odtwarzać ten sam przebieg. Praca obejmowała również uruchomienia na fizycznych płytkach oraz sprawdzanie ograniczeń pamięci. Wynik symulatora i obserwacja sprzętu odpowiadają na różne pytania, dlatego zachowuję obie ścieżki.

Podczas badania upadku dwóch światów znalazłem błąd w ograniczonej pamięci przestrzennej: kolejność przeglądania otoczenia wypierała użyteczne informacje o zasobach. Poprawka wybierała najlepszą zaobserwowaną żywność, materiał i najważniejsze zagrożenie. Nie dopasowywałem przy tym śmiertelności ani rozrodczości do oczekiwanego zakończenia. Porównanie wielu przebiegów pozwoliło sprawdzić przyczynę błędu przy zachowaniu różnych możliwych losów cywilizacji.

Zbudowałem warstwę zbierającą publiczne informacje i pokazującą historię trzech światów obok siebie. Obejmuje ona lokalną stronę, zewnętrzny zapis obserwacji oraz rozwój gazety świata. Podgląd zachowuje informację o świeżości danych i nie dopowiada prywatnego stanu sąsiedniego węzła. Obserwator pozostaje poza silnikiem decyzji, dzięki czemu można analizować wydarzenia bez wpływania na ich wynik samym oglądaniem.